Autisme en Geloof (1)

Het geloof, het begrijpen van de Bijbel en de preek in de kerk is voor de gemiddelde mens soms al een opgave. Voor mensen met autisme kan dit een extra moeilijk proces zijn. Met name het begrijpen van een preek kan lastig zijn.

Hoe komt dit? Hoe gaan netwerk en pastoraat hiermee om? Wat is onze taak en welke verantwoordelijkheid hebben we?

Mensen met autisme hebben vaak moeite met beeldspraak en nemen woorden letterlijk. Door een andere centrale coherentie kan het leggen van verbanden in een verhaal of context moeilijk verlopen.

Vanuit 1 Petrus 3:8 wil ik mijn uitgangspunt formuleren: wees eensgezind, medelijdend, heb de broeders lief, wees met innerlijke barmhartigheid bewogen en vriendelijk.

Ik werk langs vier bouwstenen van “Zorg voor ASS volgens Van der Leer”: laagdrempelig, essentieel, empathisch en rustgevend.

Laagdrempelig betekent dat we verstaanbare taal spreken. Breng de boodschap met geduld over en tast regelmatig af of zij op de bedoelde manier landt.

Essentieel betekent dat we niemand aan zijn lot overlaten. We proberen de belangrijke elementen van de Bijbel uit te leggen en daarvoor draagvlak te vinden. Onbegrip kan leiden tot ongepaste uitingen; dan moeten we wegen of aanspreken nodig is of dat we eerst het onbegrip kunnen omvormen naar begrip.

Empathisch betekent oprecht proberen in te voelen hoe de cognitieve processen bij de ander werken. Onderzoek met geduld hoe informatie binnenkomt. Een tastbaar voorbeeld kan helpen om een metafoor begrijpelijk te maken.

Rustgevend betekent dat het niet altijd zinvol is om de strijd aan te gaan over een ongepaste uitspraak. Het is vaak beter om onbegrip om te vormen naar begrip. Dat geeft duidelijkheid en minder onrust.

In een vervolgartikel hoop ik meer handvatten te geven voor het toegankelijk maken van Bijbelse stof voor mensen met ASS. Vragen en ervaringen uit de omgeving zijn daarbij welkom.